
درمان تعامل والد-کودک (PCIT)
درمانی برای مشکلات رفتاری کودکان ۲ تا ۷ سال که در آن والد با راهنمایی زندهی درمانگر تمرین میکند.
پشتوانهی پژوهشی قویچند کارآزمایی بالینی کنترلشده و راهنماهای بالینی معتبر (مانند NICE یا انجمن روانشناسی آمریکا) آن را برای مشکلاتی که در این صفحه آمده توصیه میکنند.
PCIT را شیلا آیبرگ برای کودکان خردسال با رفتارهای نافرمانی، پرخاشگری و قشقرق ساخت. ویژگی آن مربیگری زنده است: والد با کودک بازی میکند و درمانگر از پشت آینهی یکطرفه یا از راه دور، از طریق گوشی کوچک، لحظهبهلحظه راهنمایی میکند.
دو مرحله
- تعامل کودکمحور: تقویت رابطه با مهارتهای «PRIDE» (تحسین، بازتاب، تقلید، توصیف و شوق) و نادیده گرفتن رفتارهای کمخطر
- تعامل والدمحور: دستورهای روشن، پیامدهای پیشبینیپذیر و روال آرام برای وقفه (تایماوت)
درمان مبتنی بر عملکرد است و تا وقتی والد به سطح مهارت تعیینشده نرسد ادامه پیدا میکند؛ معمولاً ۱۲ تا ۲۰ جلسه.
شواهد
PCIT از پژوهششدهترین درمانهای مشکلات رفتاری کودکان است. شکل آنلاین آن (I-PCIT) هم در کارآزماییها مؤثر بوده است.
منابع
- Thomas, R. et al. (2017). Parent-Child Interaction Therapy: a meta-analysis. Pediatrics.
- Comer, J. S. et al. (2017). Remotely delivered PCIT: a randomized trial. Journal of Consulting and Clinical Psychology.
بازبینی علمی: مهر ۱۴۰۵. این متن آموزشی است و جای ارزیابی و تشخیص متخصص را نمیگیرد.


