حساسیت‌زدایی و بازپردازش با حرکت چشم (EMDR)

درمانی ساختاریافته برای خاطره‌های آسیب‌زا که سازمان جهانی بهداشت آن را برای PTSD توصیه می‌کند.

پشتوانه‌ی پژوهشی قویچند کارآزمایی بالینی کنترل‌شده و راهنماهای بالینی معتبر (مانند NICE یا انجمن روان‌شناسی آمریکا) آن را برای مشکلاتی که در این صفحه آمده توصیه می‌کنند.

EMDR را فرانسین شاپیرو طراحی کرد. در این روش، مراجع در حالی که خاطره‌ی آسیب‌زا را به یاد می‌آورد، به یک محرک دوسویه (حرکت چشم به دنبال دست درمانگر، صدا یا ضربه‌ی آرام متناوب) توجه می‌کند. هدف این است که خاطره «پردازش» شود و بار هیجانی‌اش کاهش یابد.

مراحل

درمان هشت مرحله دارد: گرفتن تاریخچه، آماده‌سازی و آموزش مهارت‌های آرام‌سازی، ارزیابی خاطره‌ی هدف، حساسیت‌زدایی، جایگزینی باور مثبت، بررسی بدن، بستن جلسه و ارزیابی دوباره.

شواهد

سازمان جهانی بهداشت (۲۰۱۳) و NICE (۲۰۱۸) EMDR را در کنار CBT متمرکز بر تروما، درمان خط اول PTSD می‌دانند. درباره‌ی این‌که خود حرکت چشم چه نقشی در اثر درمان دارد، هنوز بحث علمی وجود دارد؛ بخشی از اثر احتمالاً از مواجهه با خاطره در فضایی امن می‌آید.

منابع

WHO: Guidelines for the management of conditions specifically related to stress (2013).
NICE NG116: Post-traumatic stress disorder (2018).

بازبینی علمی: مهر ۱۴۰۵. این متن آموزشی است و جای ارزیابی و تشخیص متخصص را نمی‌گیرد.

مراحل

شواهد

منابع

صفحه‌های مرتبط