
درمان شناختی-رفتاری (CBT)
پژوهششدهترین رواندرمانی: کار ساختاریافته روی رابطهی افکار، احساسها و رفتارها.
پشتوانهی پژوهشی قویچند کارآزمایی بالینی کنترلشده و راهنماهای بالینی معتبر (مانند NICE یا انجمن روانشناسی آمریکا) آن را برای مشکلاتی که در این صفحه آمده توصیه میکنند.
درمان شناختی-رفتاری بر این ایده استوار است که افکار، احساسها، حسهای بدنی و رفتارها بر هم اثر میگذارند و الگوهای ناکارآمد در این چرخه میتوانند مشکل را نگه دارند. درمان کوتاهمدت، هدفمند و مشارکتی است: درمانگر و مراجع با هم مشکل را تعریف میکنند، مهارتها را تمرین میکنند و پیشرفت را میسنجند.
در جلسهها چه میگذرد؟
- تعریف مشکل و هدفهای قابلاندازهگیری
- شناخت افکار خودکار و بازنگری در آنها
- آزمایشهای رفتاری و رویارویی تدریجی با موقعیتهای ترسناک
- فعالسازی رفتاری و برنامهریزی فعالیتها
- تمرین بین جلسهها
- معمولاً ۸ تا ۲۰ جلسه
برای چه مشکلاتی؟
CBT برای اختلالهای اضطرابی، افسردگی، وسواس، PTSD (شکل متمرکز بر تروما)، اختلالات خوردن (CBT-E)، بیخوابی (CBT-I) و بسیاری مشکلات دیگر، درمان خط اول یا بسیار توصیهشده در راهنماهای بالینی است.
منابع
- APA Division 12: Research-Supported Psychological Treatments.
- Hofmann, S. G. et al. (2012). The efficacy of CBT: a review of meta-analyses. Cognitive Therapy and Research.
بازبینی علمی: مهر ۱۴۰۵. این متن آموزشی است و جای ارزیابی و تشخیص متخصص را نمیگیرد.



