اختلالات خوردن

اختلال‌های خوردن الگوهای پایدار و آسیب‌زا در غذا خوردن و نگرانی شدید درباره‌ی وزن و شکل بدن‌اند. این اختلال‌ها جدی هستند و می‌توانند به سلامت جسمی آسیب برسانند؛ با درمان به‌موقع، بهبودی ممکن است.

شکل‌های اصلی

• بی‌اشتهایی عصبی: محدود کردن شدید غذا، وزن پایین و ترس شدید از افزایش وزن
• پرخوری عصبی: دوره‌های پرخوری همراه با رفتارهای جبرانی مانند استفراغ یا مصرف ملین
• اختلال پرخوری: دوره‌های پرخوری بدون رفتار جبرانی، همراه با احساس از دست دادن مهار
• اختلال اجتناب/محدودیت در دریافت غذا (ARFID): محدود کردن غذا نه به خاطر وزن، بلکه به دلیل ترس یا حساسیت

نکته‌ی ایمنی

بی‌اشتهایی عصبی بالاترین میزان مرگ‌ومیر را در میان اختلال‌های روانی دارد. کاهش سریع وزن، سرگیجه، غش یا استفراغ مکرر نیاز به ارزیابی پزشکی فوری دارد. درمان این اختلال‌ها معمولاً تیمی است: روان‌درمانگر، پزشک و متخصص تغذیه.

درمان‌های مؤثر

درمان شناختی-رفتاری ویژه‌ی اختلالات خوردن (CBT-E) برای بزرگسالان، درمان خانواده‌محور (FBT) برای نوجوانان مبتلا به بی‌اشتهایی، و درمان بین‌فردی برای پرخوری پشتوانه‌ی پژوهشی دارند.

منابع

• NICE NG69: Eating disorders: recognition and treatment (2017, به‌روزشده).